Se \u00abrecibir, gardar e doar\u00bb\u00a0foi o paso que orientou o cami\u00f1o de Novoneyra, quen tivo unha infancia plena nas terras outas e soias do Courel quixo tam\u00e9n ofrecer en conto e lingua labrada esas primeiras miradas, aventuras, so\u00f1os e co\u00f1ecementos.<\/p>\n
Chamoulles Contos de Rox\u00edn Roxal<\/em> e imaxinounos envoltos en coiro e manuscritos, perdidos e atopados. Tres deles xa foran publicados por el na d\u00e9cada dos 90: O cubil do Xabar\u00edn<\/em> (1990), Gorgor\u00edn e Cabez\u00f3n<\/em> (1992), Ilda, o lobo, o corzo e o xabar\u00edn<\/em> (1998). Os outros catro que acompa\u00f1an este volume, (A cabana de Sancor<\/em>, Luc\u00edn e as paxarelas<\/em>, Color\u00edn e Mirabrouco<\/em> e Vagaface, Brumali\u00f3n e o can de pedra<\/em>) durmiron nun caix\u00f3n da s\u00faa casa natal, ata seren atopados, case coma el mesmo imaxinou.<\/p>\n Ilustrados por Miguel Robledo, acompa\u00f1ados por glosarios nos que o autor quixo soster cada verba, nos contos de Novoneyra nada \u00e9 alleo, coma tampouco o foi na s\u00faa s\u00faa obra: a plenitude dos seres e da terra, os so\u00f1os \u00faltimos, a voz fronte a inxustiza, a celebraci\u00f3n da amizade, o amor feliz e o canto.<\/p>\n